|
თუმცა გულს შენი ალერსი სურდა, ძვირფასო, მაინც დამირჩი შორი. აღარ მიშვებენ შენს მაღალ სულთან აგორებული შური და ჭორი. თუ მიხსნის, შენი სახელი მიხსნის. ქვეყნად უშენოდ გავლილი დღენი მაკლდება, როგორც დაღვრილი სისხლი. არ დასდგომია აღდგომა ჯერაც... შენი სიმართლის ყოველთვის მწამდა, შენი სიმართლის დღეს უფრო მჯერა. |
