|
რო დაჰკრავს სიკვდილის ჟამი გული რო აფრიალდება, სული რო ღმერთთან წავალის ხორცი რო გატიალდება, ტიალი წუთისოფელი სხვისთვის ხო გამზიანდება. წიფლის ბოლოში დიდი მუხა დგას, წიფლის თავში კი ხმელი ასკილი... ალაგ-ალაგ ქარიც დადუმდება, გაყუჩდება და ყურს მიუგდებს... მერე ატირდება, ატირდებააა - რაზე, ვინ იცის? |
