|
იყო ფერდობზე ისლის ასი ათასი სიმი. ყავარს მალავდა ნისლი და კამათლები წვიმის, ბინდში ყვინთავდა სახლი და მთელი ღამე გარეთ ზღარბებს უყეფდა ძაღლი. ნაკვერჩხალების გროვა არ წყინდებოდა ქარებს... და იწყებოდა თოვა...
* * * * * * * * * *
მინდვრად თვლემენ ძნები, ქარი დააფრენს ბალახს, ურმებს მოსდევენ გზები ვერ იშორებენ ტალახს. ნისლის ბახალას მალავს. ჯაფით მოხრილი მხრებში ქოხში შემოდის მამა. და იკრუნჩხება მწარედ. ტყემ გადამალა მეხი, ქარიც მოშორდა კარებს. |
პოეზიის გვერდი • • •  • • • ლაშა გახარიას პოეზია |
