|
მე სიკვდილი შენს თვალებში სიკვდილამდე დამინახავს, შენს გარეშე უშენობა სინანულში დამიმარხავს. გულის ვარამს დროს ვატანდი, შავი მეცვა, შავს ვუცქერდი, გამხნევებდი, თოვლს ვხატავდი. მიწიერი გადამწვანდა, სატკივარი განაწილდა, აღარაფრის აღარ მწამდა. გინდა მონატრებად ვღირდე, ჩემი ფრთები შენ წაიღე, როგორ უნდა ამოვფრინდე. |
