|
დამხატე, მაგრამ ნუ დამხატავ ასე სევდიანს, შემილამაზე მარტოობა მხიარულ გრიმით, შემომაძარცვე ავბედითი მელანქოლია, თორემ უსაზღვრო ძალა უნდა ბუნებრივ ღიმილს. სანთლების რკალში ჩაატიე მთელი სახატო, ჩემს ოცნებებში სალოცავებს სანთლის ფერი აქვს. დახატე სივრცე, ოღონდ ლურჯი აღარ დახატო. იქნებ მიმოზა დამიხატო სალათისფერი თეთრი ზამთარი? მე აღარ მახსოვს ეს იყო ძველად... შენ დამიხატე უნამქერო და იისფერი. ყველა სურვილი დასაწყისში ასე მუნჯია, ზღვაც დამიხატე, ოღონდ მწვანე ისე ვით მოლი, მერე რა მოხდა ცხოვრებაში თუ ის ლურჯია. უყოველგვარო დამცირებით, უმასკარადოდ, ამ სამყაროში ბევრი რამე შეცვალე თუ გსურს, ოღონდაც ქალი არ დახატო უმამაკაცოდ... |
