|
კვლავ ცივი დეკემბერია, კვლავ გაიხადა ტყემ, კვლავ ირგვლივ ნაცრისფერია, მაგრამ… იმატა დღემ.
ისევ წამერთვა ხმა, ისევ არა მაქვს კაპიკი, მაგრამ… არ მცვივა თმა.
თუმცა მაკლია თვალს, თუმცა არა მაქვს სმენა… მაინც მოვწონვარ ქალს.
თუმცა დავუთმე მტერს, თუმცა ცრემლები მგუდავდა, ლექსი ხო მაინც მწერს.
და ჩემთან ერთად სვამს. ირგვლივ გვამები დარბიან სამაგიეროდ მწამს:
გტკიოდეთ, ცუდად იმღეროთ. - ყოველთვის არის, გახსოვდეთ, "მაგრამ” და "სამაგიეროდ”. |
პოეზიის გვერდი • • •  • • • ნიკო გომელაურის პოეზია |
