მთარგმნელი: მუშკუდიანი კესო
|
მე - ვარ. შენ - მოხვალ. ჩვენ ორს შორის არის უფსკრული. მე ვსვამ. შენ გწყურის. ამაოა თქმა და ხსენება. ჩვენ ათი წელი და ჩვენ ასი ათასწლეული გვაშორებს ერთურთს, რადგან უფალს ასე ენება. იყავ! - ანდერძი არის ჩემი. მე უნდა აგცდე, რომ დაბრკოლებად არ დაგიხვდე, მოხვალ როდესაც. მე - ვარ. შენ - მოხვალ და ათეულ გაზაფხულს შემდეგ შენ იტყვი: - ვარ! - მე კი ჩუმად ვიტყვი: - ოდესღაც... |
