|
მე რომ ვიყო გაზაფხულის დილა და უბეში მთის ნიავი მეჯდეს, მოვიდოდი სუყველასთან ფრთხილად და ამ ნიავს მოგისვამდით გვერდზე.
აქეთ-იქით რომ ატოკებს ხეებს, ვიქნებოდი, ვიქნებოდი წყნარი, რომ მეფიქრა სიყვარულით თქვენზე.
სუყველას რომ განურჩევლად ცელავს, გავლღვებოდი, რომ არ ვიყო მჭრელი, ჩაგივლიდით, ჩაგივლიდით ყველას.
მე გავხდები გაზაფხულის დილა... |
პოეზიის გვერდი • • •  • • • გოდერძი ჩოხელის პოეზია |
