|
არის უხილავი მდინარება, რაღაც უხილავი ძალის, რაღაც თითებშუა იპარება, როგორც უდაბნოში წყალი.
რაღაც იქსაქსება გზებად, რაღაც ტკივილებად კრისტალდება, რაღაც ნიჟარებად რჩება.
ფარსის, ტრაგედიის, დრამის, ალბათ გულიც ისე იბზარება, როგორც გარდასახვის ჟამი.
მწუხრის ვერცხლისწყალად წვეთავს,- ვაი, უხილავო მდინარებავ დღეთა სიცოცხლეთა ჩვენთა! |
