|
შევიშრობ ცრემლსა, ჭირთ მანელებელს, გულსა დავიწვავ დასანაცრებელს, და მისსა ფერფლსა, ვითა საკმეველს, შევსწირავ სატრფოს, ჩემსა სალოცველს!
მისი ღიმია შვების მომცემი, ჩემი წარმწყმედი, მაცხონებელი, განმაბრძნობელი, გამხელებელი!
ყოვლნი კეთილნი მან შეიერთა, სულსა მოჰბერა ცის ნიჭნი ქვეყნად და თავის მკობად ქმნა იგი მგოსნად! |
