|
ისევ შორეულ საგანს ვითვისებ, ახლა ჩემს გულში ბევრი ლექსია. განმარტოებით ვფიქრობ სიკვდილზე, განმარტოებით დგას ეკლესია.
საით წავიდა სხეული - ლეში. ჩანს წერტილივით ქორი, რომელიც ნელა დაფრინავს მაღალ სივრცეში.
და ქარი დასდევს წამების მორევს. ახლა ჩემს ლექსებს კითხულობს ვიღაც, კითხულობს ვიღაც და იმეორებს. |
პოეზიის გვერდი • • •  • • • ტერენტი გრანელის პოეზია |
