|
ერთხელაც უნდა დასვა წერტილი, რადგან ჩვენს შორის სივრცე ვერ გათბა, ჩემგან ათასჯერ გულდაწყვეტილი, დღეს ორეული მესვრის ხელთათმანს...
უკვე სხეული და ვიდრე ტყვიას ისვრის მეორე, ჩემგან საბრალოდ გამეტებული, დღეს ორეული მიწვდის რევოლვერს...
ღმერთო, ფრაკები და რა ახლოა, თურმე კარიბჭე, ასე სუფდა და ასე ნატიფი, დღეს ორეული მითვლის ნაბიჯებს...
ვიცი ბარათებს, ცოტა სისხლი და ცოტა გუაში, ჩვენში ერთერთი უნდა გადარჩეს, დღეს ორეული მიწვევს დუელში. |
