|
ბევრი შენზე ლამაზია, ბევრი - შენზე მდიდარი, ზოგს ოქროთი უდგას სული, ზოგი მზით და მთით არი, - შენი ყანა მირჩევნია, შენი ნასიმინდარი... ვენაცვალე შენს მთიანეთს, თიანეთს და თრიალეთს, ზემორაჭულ, გარეკახურ, შუამესხურ დიალექტს, - მიწას ფეხი ვერ დავადგი, ცაზე მახეტიალებთ... აქეთ ჩვენი არაგვია, იქით - მათი ლამანში, შორს ალპების თოვლი ბრწყინავს, ახლოს - აილამასი, - ზოგი შენზე მდიდარია, ზოგი - შენზე ლამაზი... მაგრამ როცა იმ ლამაზთან ვცეკვავ დარდიმანდულად, ანდა როცა იმ მდიდრების ზმა მესმის და სხარტულა, - მენატრები, მელანდები, მედარდები ქართულად! |
პოეზიის გვერდი • • •  • • • ვახტანგ ჯავახაძის პოეზია |
