|
უცქერი ნაცნობს, ვითა უცნობ ქალს უკვე ბებერს, - პირველ სიყვარულს და პირველ ვნებებს, მრავალზე მრავალ წლების იქით უხმოთ შთენილებს. ხედავ ღელეებს, შუბლ-ლოყებზე ჩამორბენილებს, საით ვიარეთ, საით მოვედით, აწი რაღაა? - ეკითხები დროს, ლოყები რომ ასე დაღარა. |
პოეზიის გვერდი • • •  • • • ფრიდონ ხალვაშის პოეზია |
