|
ეს ვედრება შიშველი - მეუცხოვა მე გვიან, ღამე, ვნებით შეშლილი, ყელზე გადამეხვია. ჩემი სულის და ვარდის. ო, ტირილი მინდება, შენთან უხმოდ დავარდნილს. და ჩემი თმაც ძირს ცვივა. დაო, ნუ შეწუხდები, თუ წამების ღირსი ვარ. სევდის ლურჯი ოდებით. და თბილისის კუთხეში სადმე ღამით მოვკვდები. |
პოეზიის გვერდი • • •  • • • ტერენტი გრანელის პოეზია |
