|
აი, გავიდა ეს წელიწადიც და ამჟამადაც დავრჩი უცვლელი: კვლავ იმას ვიცავ, რასაც ვიცავდი, კვლავ თავგზას მიბნევს სუფთა ფურცელი.
ვისაც ჯერ გული ხალისით უცემს. მე მომემატა დღეს ერთი წელი და ამდენივე მომაკლდა უცებ.
და უფრო ადრე ბნელდება… (ბნელა). ასე მგონია, შენსავით ცივად, შენსავით მკაცრად მიმიღებს ყველა.
ზედმეტს და უხამსს არაფერს გკადრებ. მე ახლა შენგან სიძულვილს ვსწავლობ, როგორც სიყვარულს ვსწავლობდი ადრე.
თუ იმ რაღაცას იმედით უცქერ… მე მომემატა დღეს ერთი წლი და იმდენივე მომაკლდა უცებ. |
პოეზიის გვერდი • • •  • • • ოთარ ჭილაძის პოეზია |
