|
ღამეა წყნარი, არც ისე ბნელა, შორს ჭრჭინების ბაასი მეფობს. თოვლის ქვეშ ზღაპარს იტყვის ენძელა და შენ შეჰყვირებ კაცი, ვით ბექობს.
ვინ დააბრალებს ხელდახელ მტრობას? ბუხრის კვამლს გაჰყვა ის სიყმაწვილე, თავქვეშ დაეგდო დიდ მარტოობას...
მოვლენ და წავლენ ნაცნობი მკვდრები... კაცს, კაცს ეძიებთ, არ გეზარებათ? იწამეთ ღამე და ნანგრევები.
სად არის სადა... ქვეყნიერება? როგორ არ მინდა რომ ხვალ გათენდეს, როგორ არ მინდა ბედნიერება. |
