|
ჭრელი მტრედები კუბოს ასწევენ, ზარებს დარეკავს მიწების რიგი, დაუშენს წვიმა და ელვის ეტლი ცის კრამიტებზე ასტეხავს ხრიგინს.
ჩემს სიკვდილს კიდევ დაუმალავენ, შორს კი ვარსკვლავზე ბარით ჩაივლის მარადისობის ყრუ მესაფლავე.
შეკრთება სადღაც მკვდარი ბუნება, უკან კი მძლავრად დაიხმაურებს ათასი ღამის უდაბურება.
როცა ლოდებიც ვერ დამფარავენ, წავა და ცისკენ დაიწყებს ტირილს მარადისობის ყრუ მესაფლავე. |
