|
როგორც ყველა ფინია, დიდგული, თავმომწონე იყო კრუზო, თუმც სულაც არ შესწევდა ძალ-ღონე; არ ჰქონდა დასასრული, ხან ვის მივარდებოდა, ხან ვის გაანჩხლებული! ეზოს გარეთ გასულმა, უცხო ნაგაზს და ყეფა დაუწყო, გულმოსულმა; როგორც სუსტს, მოუთმინა, მაგრამ მერე გაბრაზდა და ისეთი უკბინა, უგონოდ და, ცოცხალი თუმც გადარჩა, დაკოჭლდა სამუდამოდ საწყალი!... |
პოეზიის გვერდი • • •  • • • დუტუ მეგრელის პოეზია |
