|
დღისა სიცხადით გულდაჩაგრულსა ძილში მეღირსა ტკბილი სიზმარი: ვნახე, რომ ქვეყნად ჩამოსულიყვნენ, ნინო, ქეთევან და თვით თამარი.
და ქეთევანსა - წმინდა მოწამის, ნინოს ხელთ ეპყრა ჯვარი ვაზისა, - ნიშანი დიდი ქრისტიანობის.
საქართველოსკენ აშვერდნენ ხელსა და შეერთებით, ხმაშეწყობილად, ჰგალობდნენ ტკბილსა საგალობელსა:
ეს საქართველო დიდჭირნახული, შეუნდევ ცოდვა!.. ნუ ააღებ ხელს, ლმობიერებით იბრუნე გული!..
და გამოჰსახე ძლიერად ჯვარი, რომ აღადგინო ქართველთა ერი, დღეს დაცემული და ცოცხალ-მკვდარი!
განუმტკიცებდე აღმაფრენასა და შენს საქებრად, სადიდებელად ნუ დაავიწყებ იმ ტკბილ ენასა,
ქეთევან მარად შენ გადიდებდა და ნინო ძისა შენისა მცნებას შენგან რჩეულ ერს უქადაგებდა!..“ |
