|
ღმერთო, რა სამოთხე დამასიზმრე, მთებში მასთან ერთად დავდიოდი. ვიყავ უდიდესი, თანაც მცირე ქვეყნად აღარაფერს არ ვჩიოდი.
ზეცა ლურჯად იყო დახატული, ტყემლის ყვავილები დამესიზმრა ქვებზე მოჩუხჩუხე ნაკადული.
ჭრელი, უთვალავი, არნახული, ჩანს რომ გაზაფხული მომენატრა - მთებში შემოსული გაზაფხული. |
