|
მინდა ზამთარი დავხატო დიდი თოვლით და ბუხარით და სასურველი გავხადო ბუხართან ჯდომა მწუხარი. ღია კარს, ყინვას, სიცივეს და მიფიცხებულს ბუხართან კატას ხელჯოხით იცილებს. ღორის ლორით და "ხვანჭკარით“, კარებთან აძიგძიგებულ ძაღლის ყეფით და ჭაჭყანით. ბოლი რომ ასდის სარეცელს, კაცი, რომელიც სიზმარში დაკარგულ ზაფხულს დაეძებს. და აბუზული სიცივით თავჩაქინდრული ბავშვობა აწითლებული სირცხვილით. კიდევ ბევრი რამ მწადია, ზამთარში მოვკვდე ვოცნებობ, რამდენი წელიწადია. ჩემს თავს სარკეში ვუცინი, იქედან მომჩერებია კაცი თვალმარღი, გულცივი. ვუმზერ თოვლიან სამარხებს და მეჩვენება შემკრთალი შენს თბილ მზერაში დამმარხეს. |
