|
ნუ დაუჯერებ ზღაპრად მოთხრობილს, მაგრამ ეს ლექსი არის ნამდვილი: მე დაჭრილი ვარ, როგორც ხოხობი და თბილისში ვარ ჩამოვარდნილი.
გულში თუ ტრფობის ქარი არა ქრის. მიწა სჭამს ყველა ჯალალედინებს, მიწა კვლავ ბრწყინავს თბილის-ქალაქის.
ერთ სხივს ჩემკენაც გამოაგზავნის, მე მზის სხივის და თბილისის ხნის ვარ, მეც გაჩენილი ვარ გორგასალის.
მაგრამ ეს ლექსი არის ნამდვილი: მე დაჭრილი ვარ, როგორც ხოხობი, და თბილისში ვარ ჩამოვარდნილი. |
