|
თეთრ ქვებს ალოკავს ურჩი ფაზისი, ტანს ვერ იოკებს, სცდება ნაპირებს. "პიკასოს ბიჭიც" ცურვას აპირებს, ყოვლის მომსწრეა ეს ოაზისი.
ბაგრატის ტაძრის ნაფიქრალია. ქუთაისი კი, ძველი აია, სამოსზე იკრავს ფიფქებს ღილებად.
აკაკის, გალას, ორდენის ძმათა. ყური მიუგდე, მუზების ხმათა სიმფონიაში როკვენ ოდები.
წარსულს დავშორდი, ო, რამხელათი. აქ მოწამეთა, იქ კი გელათი შემოგვრჩა ძველი საქართველოდან.
ვითარცა თეთრი ედელვაისი, თოვლით ფენილი ეს ქუთაისი ვარდობის თვეზე მეჩურჩულება... |
