|
დამფრთხალი სული კბილით მიჭირავს, კედელზე აჩრდილს მასპინძლობს სარკე, გულისწამღებად მოთქვამს ჭრიჭინა და შვინდის ტოტი აწყდება სარკმელს.
დრო ქარაფებში მდინარედ მირბის, მოწამეთასთან ამოდის კაცი და თმებში მაწნავს ყვავილთა გვირგვინს.
ათას მადლობას ვწირავ მარჩენალს, რომ შემობრძანდა სიზმარში ახლა, ჩემი ოცნების გადასარჩენად.
ცოდვილი სული კბილით მიჭირავს, ტაძრის სიღრმეში ლოცულობს ქალი და მარტოობას მოთქვამს ჭრიჭინა. |
