|
... და მოკვდაო მგოსანი საქართველოს მთებისა და მოკვდაო მღერალი მზიურ ყვავილებისა. - ვიქვითინოთ, ვიტიროთ, დაგვრჩენია აბა, რა? ჩამოსძახა ღრუბელმა ცელქ ნიავს დააბარა... ჰყივის ლახვარ სობილი - აღარა გვყავს მკობელი!.. შენ კი მისი ლოდინით, ბნელ მღვიმეს მიებარე!.. |
