|
ფრთაქაფიანმა თოლიამ გადაუფრინა ქარაფებს; ზღვა ქარით ანათრთოლია, გული არ ნაღვლობს არაფერს. რა ქედებია, რა ჭალა! ტალღები მთებისოდენი ეს რა ყოფილა აჭარა!.. მიწას ჩავყურებ მადლიანს; მზე ნარინჯებში ჩავარდა, ნისლი წამოდგა ადრიან. სხვაა, სულ სხვაა აჭარა; ეს ქარი რამ გადარია? ეს ზღვა რამ აამაჭარა?! |
პოეზიის გვერდი • • •  • • • ემზარ კვიტაიშვილის პოეზია |
