|
დღეს ღამე შობს და ღამეს კიდევ დღე-დღევანდელი - მუცელქმნილია ერთმანეთზე ერთი მოტივით - ღამე ხანძრებით გავითენოთ ვანდალებივით, თეთრი დღეები დავიღამოთ გილიოტინით, პასტორალური ფლეიტები სადაც ხმიანობს: საით ისწრაფი ძლიერ ქართა საპირისპიროდ, ო, მაინც რა გსურს, რას ხმიანობ ადამიანო! თუ სხვათა მიერ ნაკარნახევს მისტირი რწმენას, - მზე მოაგორებს დედამიწას საბარგულივით და შუა გზაზე გაჩხერილი გულაღმა ვწევარ. მკერდზე გადამდის ეს სამყარო ძველიც, ახალიც. |
