|
შენს ზეცაზე ღამეს ვათევ, შენს მიწაზე ცოდვილ ცრემლად ვეშვები, - ამ უფლებას ნუ წამართმევ, ცრემლი ვიყო მე შენი!
ვალს ვიხდი და ჩანგზე ჰანგად გეშლები, ამ უფლებას ნუ წამართმევ, ხარკი ვიყო მე შენი!
შენთვის ვყეფ და შენს ცეცხლს ვეღარ ვეშვები, - ამ უფლებას ნუ წამართმევ, ძაღლი ვიყო მე შენი!
მჯერა, რადგან სხვებში არ შეგეშლები, - ამ უფლებას ნუ წამართმევ, მსხვერპლი ვიყო მე შენი! |
პოეზიის გვერდი • • •  • • • მორის ფოცხიშვილის პოეზია |
