|
კაფეში შევალ სრულიად მარტო და ორს ავივსებ სასმელით ჭიქას, ერთი შენია (უნდა ვიდარდო ასეც და ისეც, აქაც და იქაც).
ჭიანურები, ვსვამ: ალავერდი! მაგრამ შენს ჭიქას ხელს არვინ ახებს, პასუხს არ მაძლევს ხმათა ხავერდი.
ეს მწუხარება ვინ დამიფასოს? მე გეუბნები ასე სამდურავს, მაგრამ შენ მაინც არ მაძლევ პასუხს. |
