|
რომ არ ამეღო ხელში წიგნი, თოხი მჭეროდა. რომ არ გამედგა ფეხი ჩვენი კაკლის ჩეროდან. რომ მეთოხნა და შემესარა მხოლოდ ვენახი. დიდი ქალაქი რომ არ მენახა! -
შემოდგომაზე მთიდან შეშას ჩამოვიტანდი. არ ვიქნებოდი აღარც ღარიბი, აღარც მდიდარი.
ცივ სოხანეზე გადმოდგამდა ლობიოს ქოთნით. მეყვარებოდა როგორც მიყვარს მინდვრად ყურება - აიზლაზნება მინდვრებიდან როდესაც ორთქლი.
მეუღლეს ჩემსას ჩითის კაბას ვუყიდდი იმით.
ჩემიც ივლიდა; ბიჭს ალბათ ვანო ერქმეოდა , გოგოს - ივლიტა, - რომ არ ამეღო ხელში წიგნი, თოხი მჭეროდა. რომ არ გამედგა ფეხი ჩვენი კაკლის ჩეროდან. |
პოეზიის გვერდი • • •  • • • მუხრან მაჭავარიანის პოეზია |
