|
ფეხშიშველმა შუკა-შუკა გსდიე, მერე, როცა მოგიხელთე უცებ, შენს საყვარელ, საოცნებო "წიეს" თეთრი სილა რა უღმერთოდ მტკიცე. შენ ტუჩები, ალბათ, ჩემზე მეტად! და ამ ამბავს სოფლის ჭორი მოჰყვა, გაგიბრაზდა საყვარელი დედა. გაცოცხლდება ის ჭრილობა ძველი... ჩემს ოთახში შემოდიხარ თითქოს და ბავშვივით პატიებას ველი. |
